ARICILIĞA BAŞLARKEN
1-Bilgi ve Tecrübenin Önemi:
         Teknik arıcılığın esasını bilgi teşkil eder. Herşeyden önce bir bölgede arıcılık yapılıp yapılmayacağının arştırılması lazımdır. O bölgede arıcılık yapıldığı taktirde karlı olup olmayacağı hesap edilip iyi düşünülmesi gereklidir. Bu konuda bilhassa arıcılık yayım uzmanlığına başvurulması veya bölgede tecrübeli arıcılardan bilgi alış-verişinde bululnulmasıfaydalı olur. Teknik arıcılık denilince ister küçük aile arıcılığı ister büyük çapta işletme şeklinde olsun arıyı yakınen tanıması ve arının çalışmasını kolaylaştırabilecek şekilde modern kovan alet ve malzemeler kullanılması gerekir. Aksi halde kovana bir oğul silkip bal hasadına kadar yanına gitmeyip sonrada bal beklemek doğru olmaz. Böyle bir halde elbette er veya geç arı sönmeye mahkumdur. Bazı yıllarda kuraklık bazende yağış yüzünden arılar bal toplayamazlar. Böyle durumlarda arılara yardımcı olmak gerekir.
         Arıcının başarıya ulaşabilmesi için bölgesini arıcılık yönünden çok iyi tanıması lazımdır. O bölgeyi her yönüyle inceleyip araştırıp öğrendikten sonra arıcılığa başlanırsa başarılı olur. Arıcılığa azdan başlanmalıdır. Arıcılığa azdan başlamak kesin bir kuraldır. Yavaş, yavaş tecrübe kazana kazana arı sayısını çoğaltmak en isabetli yoldur. Teknik arıcılığın başarıyla yapılması için bazı şartlar ister. 
2-Tabiat Şartlarının Önemi:
         Zevk için, bir kaç arı yapmak için tabiat şartları pek önemli değildir. İşletme şeklinde geçimini arıcılıktan karşılayacak arıcıların tabiat şartlarını araştırıp gözden geçirmesi şarttır. Aksi halde kar yerine zarar yapabilir. Bölgeyi iyi seçip iyi tanımak gerekir. Hemen hemen dünyanın her yöresinde arıcılık yapılabilir, bir bölgede teknik arıcılığa başlamadan önce arştırılır eğer o bölgede hiç bir müdahale yapılmadan ilkel arıcılık varsa teknik arıcılıkta randımanlı şekilde yapılabilir, demektir.
a)    Isı: Arıların diğer canlılar gibi faaliyetlerini yürütebilmeleri belli sıcaklık derecelerine göredir. Arılar münferit olarak –8 derece, küme halinde –12 dereceye kadar tahammül edebilirler. +37 derecenin üzerinden bal toplama, su taşıma ve diğer faaliyetlerden kesilirler. Kovan içi sıcaklığı çok önemlidir. Yavru döneminde ani yükselip alçalan sıcaklıklar arılar için mahsurludur. Yavru üşümesine ve yavru çürüklüğü hastalığına sebep olur. Bu nedenle ilk baharda aldatıcı sıcaklardan arıları korumak gerekir. Erken yavruya yatsın diye sarmak doğru olmaz.
b)    Yağış: Arılar yağmurlu sisli havalarda çalışamazlar zaten yağmurda ve sisli bölgelerde yetişen çiçeklerde de nektar az olduğu gibi balda kalitesiz olur. Verim düşer. Arı kovanları yağmurda ve rutubetten korunmalıdır. Kocan içine yağmur sızması alt tablanın rutubetli olması arılara çok zarar verir.
c)     Su: Bütün canlılar gibi arılarda suya ihtiyaç duyarlar. Bilhassa ilk bahar döneminde yavru beslemede kovanda mevcut balı sulandırmada çok miktarda su kullanırlar. Yaz aylarında topladıkları nektarda fazla su olduğu için pek su ihtiyaçları olmaz, bunun için arılık temiz bir akarsuyun yanında bulunması gerekir. Eğer mümkün değilse arılıklara suluklar konulmalıdır.
d)    Tuz: Madensel madelerden olan tuzada arıların iğtiyacı vardır. Arılar tuzlu su akan su kanalları kenarlarına, tuvalet kenarlarına tuz almak için konarlar. İlk baharda arıların şuruplarına çok az miktarda tuz karıştırmak ( 1 Lşuruba,Yarım çay kaşığı) bu ihtiyacı giderir.                                                                   
3-Flora Durumu:
         Flora denilen bitki örtüsünün varlığı ve zenginliği verimlilikle önemli bir yer tutar. Bölgede yeterince arıların istifade edeceği çiçek yoksa arıcının bütün emekleri boşa gider. Bal bütün özelliklerini çiçekten alır. Bölgedeki iklim şartları bitki örtüsü çeşitliliği balın tat, renk, koku ve aromasına tesir eder. Bilhassa çayır-mera bitkileri ve baklagillerin balları hem bol hemde kaliteli olur. Daha doğrusu kır arazilerinde elde edilen bal taban arazi ve ormanlık araziden elde edilen bala göre daha kaliteli olur. Çİçeklerin bolluğu kadar devamlılığıda verime tesir eden diğer bir faktördür. Kademeli ve devamlılık arz eden bir flora durmu arıcılığa çok elverişlidir. Arıcılığa elverişli nektar veren bitkilerin çiçeklenme dönemleri 15-20 gündür. Çiçeklerden fazlaca istifade etmek için seyyar arıcılık yapmak lazımdır. Zehirli ve acı bal veren bitkilerin çok olduğu bölgelerde arıcılık yapmamak lazımdır. Tütün sahaları,orman gülü, zakkum vs. gibi arıların hoşlanmadığı çiçekli yerlere kovanlar konulmamalı. Sarı yasemin, at kestanesi, funda ve koca yemiş kalitesiz bal veren bitkilerdir.
         Arıcılık yönünden florayı tetkik ederken düşünülmesi gereken hususlar:
         a)- Bölgede ormanların bulunup bulunmadığı, varsa orman ağaçlarının türleri.
         b)- Çayırlardaki ballı bitkiler, sahsı, çiçeklenme devre ve süreleri.
          c)- Meyve ağaçları, cinsleri, çiçeklenme devre, süreleri ve ilaçlanma durumları.
         d)- Ziraatı yapılan bitkilerin sahası.
         e)- Yem bitkileri ekiliş durumları nedir? Ve arıcılık için zararlı bitkiler var mı?
 
4-Arıcılığın özellikleri:
         Arılar genellikle gürültüden, sarsıntıdan, rüzgardan, insan ve hayvanların sık sık rahatsız etmelerinden hoşlanmazlar. İşlek yol kenarları, tren yolu, kanal kenarları, fabrika yakınları arılara elverişli yerler değildir. Şeker, şekerleme, tatlı imalathaneleri yakınlarında arılık kurulmaz. Tenha, önü açık, güney marazda, sabah güneşini ilk görecek şekilde bir yer seçilmeli, güneş sabahtan saat:10-11’e  kadar arılığa vurmalı.Bundan sonra kovanlara gölge düşmelidir. Arılık yeri seçilirken hakim rüzgarları almamalı kapalı yerler tercih edilmelidir.
5-Kovanların Yerleştirilmesi:
Kovanların arılıkta yerleştirilmesi iki şekilde olur. Kapalı arılık veya açık arılık. Bölgemizde açık arılık kullanılmalıdır. Kapalı arılığa lüzum yoktur. Kovanların yerleştirildiği yerin kuzey kısmı kapalı veya yüksek olmalı, güney ve doğusu açık bulunmalıdır. Kovanlar uçma delikleri güney doğuya gelecek şekilde yerleştirilmelidir. İki kovan arasındaki mesafe en az 1,5 metre olmalıdır. Kovan yerleştirildiği yerden arıcı rahatca çalışabilecek durumda olması lazımdır. Kovanlar arka arkaya gelecek şekilde değil, ön sıranın ara boşluklarına isabet edecek şekilde dizilmeli arıların uçuş sahalarını genişletmiş olur. Kovanlar rutubetli zeminlere konmamalıdır. Arılık çok yüksekte de olması tavsiye edilmez. Kovanlar yerleştirilirken düz olmalıdır, arkaya ve yana doğru eğik konulmamalıdır.
Kovanları Yerleştirme Şekilleri: