 Seyyar arıcılıkta
maksat bir yılda çiçeklerin açma dönemine göre arı naklederek bal
alma ve gelir elde etmektir. İlaçlamadan, kuraklıktan arıları
kurtarmak içinde seyyar arıcılık yapılır. Sahillerde ve düşük
rakımlı yerlerde çiçekler erken açar, yüksek dağ, yayla ve soğuk
bölgelerde ise geç açar. Arıcının çiçek ve bal mevsimini takip
etmesine seyyar arıcılık denir.
Seyyar arıcılık konaklama ile olabileceği gibi birkaç
konaklama ile de olabilir. Seyyar arıcılıkta çiçek ve iklim durumuna
göre 3-5 misli daha fazla olur. 50 arı ailesi bulunan bir arıcı
gezginci arıcılık yaparak rahatlıkla geçimini sağlayabilir. Seyyar
arıcılık yapacak arıcının bölgenin iklim, flora durumunu ve çiçek
açma müddetini iyi bilmesi şarttır. Zamansız yapılacak nakletmeler
de kar yerine zarar etmiş olur.
Seyyar arıcılıkta mutlaka fenni kovan gereklidir. Kovanlar çatlaklsız, deliksiz ve yola dayanıklı olmalıdır. Çerçevelere
mutlaka çerçevelere teli takılmalıdır. Nakledilecek kovanlar o gece
üstleri ve uçma delikleri kafes teliyle kapatılmalıdır, eğer
ballıkta bal varsa alınmalıdır, aksi halde balın ağırlığı,
peteklerin tazeliği ve sıcaklığın tesiri ile peteklerin kırılması
sonucunda arılar baldan boğulabilir. Böylece arıcı bir felakete
uğramış olur. Kovanların ambalajı böylece sağlam olarak yapıldıktan
sonra mümkünse yükleme işlemi gece yapılmalıdır. Yolculuk (nakletme)
sıcak günlerde gece yapılmalıdır. Daha doğrusu gidilecek yere en
kısa zamanda ve kestirmeden varılmalıdır.
Kovanları, uzun zaman sıcak altında kapalı tutmak
mahsurludur, nakil esnasında vasıtanın mümkün olduğu kadar
sarsıntısız ve rahat gitmesi gereklidir, fazla sarsıntılardan
kırılıp dökülebilir. Kovanlar yeni yerlerine yavaş ve sarsıntısız
indirilmelidir. Kovanlar indirildikten bir kaç saat sonra ve arılar
sakinleşince uçma delikleri açılmalıdır, uçma delikleri açıldıktan
sonra kafes telleri açılıp peteklerin dökülüp dökülmedikleri kontrol
edilir. Dökülen varsa yenilenir, bu arada ana arının kontrolü
yapılır ve gölgelik gerekirse gölgelik yapılır.
|